ayrılık sözleri

Ayrılık Sözleri

Ayrılık sözleri yazımızda birbirinden anlamlı ayrılık sözleri, duygusal ayrılık mesajları, veda yazıları ve ağlatan ayrılık mesajları bulabilirsiniz. 

Duygusal Ayrılık Sözleri

Neyim ben? Kimim? Hangi dile ah oldum, hangi dili ah’a boğdum? Vasfım ne? Bir eşya, belki okunmayan; raflarda tozlanan eski bir kitap, üstüne basılan eski bir mektup, mahalledeki aç kedi… Hangisiyim? Neyim senin için, yahut sana dair… Hangi helal gecede unuttun beni, harama bulaştığımdan beri ne sen kaldın, ne ben senden geri… Aynı mıyız? Hayır. Farklı mıyız? Hayır. Biz iki aykırı soruya aynı yanıt olabilen cevabız. Sen A’sın ben Z. Alfabe sende başlar bende biter. Aşk da öyleydi; sende başladı, bende bitecek.

Bugün bu gece dağılsa beynim yere, dökülse parçalarım etrafa bir sen el süremezsin. Dağılan parçalarım olmayacak çünkü seni üzen, benim yok oluşum olacak. Dağılan parçalarıma ayaklar basacak diye düşünüp toplamaya çalışmayacaksın. Çünkü değerli değil parçalarım, zaten bu yüzden etrafa dökülüp saçılmalarım. Her gün bir parça daha kopuyorum hayattan. Nefes sayımla birlikte azalıyor parçalarım. Bedenim de ölüyor bu ayrılıkla, ruhum da.

Çünkü ruhum, sensiz bitap ve harap. Tek motivasyon kaynağı ise senin sesindi.

Git git bitmiyor yollar. Terk edilişimin üzerinden aylar geçti fakat sen geçmedin, hala buradasın. Aklıma ve kalbime uğramıyorsun artık. Denk gelirsin diye yürüyorum, yılmıyorum ama gelmiyorsun sevgili, geçmiyorsun bu sokaktan. Can evim; uzun zaman oldu sana yazmayalı. Gidişinden beri hiç görüşmedik sahi değil mi? Ayrılık bizi en bağlı yerlerimizden ayırdı. Her yere uğradı bu ayrılık, bir tek kalbime uğrayamadı. Benden ayrıldın fakat kalbimde hala saklısın. Oku bunları, sonra sen de bana yaz. Bir merhabalık hatırımız kalsın.

Gün geceyle kucaklaştı ve hemen ardından ayrıldılar. Gece terk etti gündüzü. Nereye kayboldu bilmiyorum. Sen de beni böyle terk ettin, kucakladın ve kayboldun. Gittin, yoksun. Aradığım hiçbir yerde buluşamıyoruz. Gece çöküşlerinde ve gündüz gelişlerinde bekliyorum artık. Belki de gece aldı götürdü seni benden, siyahına sakladı da o yüzden göremiyorum. Gel de kavuş aydınlığıma sevgili, beni sensiz bırakma.

Ayrılığı bu kadar kolay getirmek boynunun borcu olmuştu. Zaten sakat bir kalpten, felçsiz bir aşk beklenemezdi. Kafanın içinde neler vardı, neler düşünüyordun bilmiyorum ama benimle aynı şeyleri düşünmediğin kaçınılmaz bir gerçekti. Ben evimizin duvarlarını boyarken geceleri, sen saklı gizli ayrılıklar çağırıyormuşsun o eve. Olmadı sevgili, böyle bir son Yeşilçam filmlerinde bile görülmedi.

Gittiğin günden beri bahar uğramadı sokaklarıma. Her gün yaprak döküyor ağaçlar ve ben her geçen gün biraz daha yaşlanıyorum.

Rüzgara karışıyor nefesim, bilmiyorum duyuyor musun? Her kucak açtığımda yoksun, her uykumda kabus… Uyumak istemiyorum sevgili, sensiz gecelerin canı cehenneme.

Sanki ruhum çıktı bedenimden, geri dönmüyor bir türlü. Yaşamak için bir soluk yeter diyordum, senin soluğun olmadan yaşanmıyormuş. Gitmesen, kalsan olmaz mıydı? Bu ayrılık bende büyük bir kalp sancısı…

Duvarlara nem saldı gözyaşlarım, bu ayrılık hiç olmadı. Günlük güneşlik odamda tek bir ışık huzmesi yok artık. Ayrılık benim duygularıma rutubet. Nefes alınmıyor sevgili.

İçimi sızlatan bu gidişin değildi. İçimi sızlatan, hiç gelmemiş olmandı. Her gidişinde yeni bir biletle geldin sen bu durağa, binip geldin hemen. Sardın sandın, geçti sandın… Ne sarabildin, ne geçirebildin… Kapanmadı yaralarım. Son gidiş değildi bu sevgili, hiç gelmeyişti…

Yüreğimi karalayan hasret sancısı, belki de bir başka baharla son bulur. Ama sevenin ahı tutar derler, iki cihanda da gidecek tek bir yerin yok.

Dilerim o taştan kalbin, bir gün gerçekten yağmuru hissedebilir. O yağmurlu gün benim kalbimde derin yaralar açtı. Ne acı ki, o yaraların tek ilacı sensin.

Gideceğini bile bile, tanıdığım tek gönül hırsızına bile ve isteye gönlümü kaptırmam belki de aptallığım değil, tek masumluğumdu.

Ayrılık acıtacaksa bu kadar canımı, varsın gönlüm hep boş kalsın. Ömür boyu yalnızlık, bir kere salak yerine konulmaktan yeğdir. Yalnız bir kalp kaç kere kırılabilir ki?

Oysa ben senin ömrü uzatan gülüşünü şimdi kimde bulacağım? Bir kelebek gibi, ömründen geçip giden sevgili; en güzel anlarımı yalnızca seninle yaşadım. Şimdi bununla nasıl baş edeceğim?

Bir gün sana yeniden sarılmak nasip olursa bir koala gibi sarılıp hiç bırakmayacağım.

Benim ömrümün en güzel anları, hayatımda olduğun anlardı. Ömrüm gidişinle bitmedi belki ama, koca sandığım yüreğim şimdi paramparça.

Bu fani dünyada bana yaşamı sevdiren en güzel çiçek sendin. Solup gitmeyi keşke seçmeseydin.

Gözlerim, gözlerini görmezse yaşamaya nasıl devam edebilir ki?

.

Giderken söylediğin o sözler, bir kurşun yarasından bile daha ağırdı sevgili, sen gittin; ancak bunun izi bir ömür kalacak.

Belki de giderken düşünmediğin tek kişi bendim. Kalbimi kıran en büyük şey de buydu.

İşte ben şimdi, dillere pelesenk olmuş ‘Yalan sevgi’ sözcüğünün anlamını fark ettim. Gidişin, sevmenin ne kadar zor olduğunu bana öğretti. Daha zor olanı; her gönlün sevemeyeceği oldu.

Oysa ben seni tanımadan önce sevginin her şeyi çözebileceğine inananlardandım. Gidişinden sonra tek söyleyebildiğim, sevginin hiçbir şeyi çözmediği oldu.

Bir kalbin diğerine veremediğini, başka birinin verebileceğini fark ettiğin o an, ayrılığı tam olarak anlamış sayılırsın.

Ayrılık yalnızca kalbe zor, dile o kadar kolay ki. Yalnızca 2 dakikanı alan bir ayrılık mesajı, kalbini bir ömür yakabilir. Arkanı dönüp her baktığında göğsüne saplanan o acının ilacının hiçbir zaman gelmeyeceğini bilmek, kimi zaman en zor olanıdır.

Hayat kimileri için o kadar acımasız ki, kendinden çok sevdiğin ‘o’ insanın, kalbinin başkasına attığını bilmek; ayrılığı daha çekilebilir kılmıyor.

Anlamlı Ayrılık Mesajları

Oysa senden istediğim tek şey, yalnızca kalbindi. Belki de benimle paylaşamayacağın tek şeyin kalbin olduğunu bilmiyordum o zamanlar.

Kalbimde çiçekler açtırabilirken, çölüme serap olmayı sen seçtin, umarım pişman olmazsın tek aşkım.

Seninle olmak, kalbimin bu güne kadar hissettiği en ‘özgün’ duyguydu. Halbuki aşk hayatında mutlu olmak için tamamen yapay olmak gerekliymiş.

Ve ben bugün ilk defa yenildim. Kalbin acırken, yalnızca gülmek değil, nefes almak bile çok zor. ‘Ayrılık acısı’ bu kadar banel bir tamlamayken, kalbine nasıl bu kadar acı verebilirdi ki? Belki de bir gün anlarsın.

Gittiğin günün ardından oturdu kara kış yatak ucuma. Günler geçmiyor, ortalık kış kıyamet. Varlığınla yücelttiğin kalbim, zehir zemberek şimdi.

Uykularımdan çaldığın her gün için parça parça oluyor kalbim. Bir zamanlar birlikte paylaştığımız yastığa, gözyaşlarım eşlik ediyor şimdi.

Kapım bir daha çalmadı gittiğinden beri. Kulaklarım sağır, kalbim kör kuyu. Ne seni çıkartabiliyorum içinden, ne de yerini dolduracak yeni bir nefes istiyorum.

Yalnız kalmak böylesine acıtıyor muydu? Unutmuşum yalnızlığı. Böylesine ızdırap çözüm müydü sevgili? Ölüyorum sanki nefesime sigara izmariti kaçmış. Tıkanıyorum, görmüyorsun.

Dibi görülen şişeler kadar görülmedi benim içim. Benim dibim neresi gerçekten hiçbir fikrin yok.

Vapurun sirenleri ötmeye başladı dün geceden beri. Yataktayım ama içimdeki sesler boğuyordu beni. Yaklaşan bir etki vardı. Bekliyordum, çok bekletmedi geldi. Açtım kapıyı, “Merhaba, ben ayrılık.” dedi. Eve gelen misafir geri çevrilmez bizde, aldım içeri. Karşılıklı oturuyoruz şimdi. Ben ona alışmaya çalışıyorum, o ise kendini bana sevdirmeye.

Ama ben cehennemi tarif et deseler, benden ayrıldığın o mekanı anlatırım.

Kalbime saplanan tek hançer, yokluğun. Gidişin öyle koydu ki, benim dünyama artık güneş doğmuyor, yokluğunla baş etmeyi öğrendiğim o gün ne zaman gelecek; acım ne zaman bitecek bilemiyorum.

Gitsen ne fayda, sen kalbime hapis olduktan sonra? Kalbime çizik atar, şafağa kavuşmayı beklerim. Geleceğin o gün benim en güzel günüm olur.

Bir çocuk gibi sevdin, bir çocuk gibi gittin. Bana saf ve masum bir aşk yaşattığın için sana çok teşekkür ederim. Ama sevmek yetmez ki bazen.

Gidişin beni o kadar üzdü ki, günlerce hasret türküleri söyletti. Her gecenin ışığa kavuştuğu gibi; sana kavuştuğum güne kadar, her gece başımı yastığa koyduğumda ilk senin adını anacağım.

Kalbimi bir deprem gibi titreten o adamın benden gidişinde, sadece ufak bir rüzgara kapılacağımı nereden bilebilirdim. Bazıları gelir geçer, oysa sen benim tek çıkmazımdın. Şimdi sensiz hangi yöne çıkacağını bilmediğim bir yolda tek başımayım.

Çünkü ben sensiz saatleri saydım, karanlık gecelerdeki tek yoldaşım bir paket sigarayken; artık kimi yokluğu bana bu kadar acı verebilir ki? Bir gün döneceksen bile; döndüğünde seni kaybetmekten korkacak biri olmayacak.

Gidişin kalbimde bir volkan başlattı. Ne zaman söner bilinmez. Her aklıma geldiğinde patlayan lavlar, yalnızca benim canımı acıtacaksa, o zaman neden bu yola beraber çıktık?

Bir oğlumuz olacağını söylediğin o anda, aslında ne kadar aptal bir yanılgı içine düştüğümü anlamalıydım. Ancak şu an tek yapabildiğim, yanılgılarımın hepsini toplayıp yakmak. Sensiz bir hayata adım atacak ve bir daha asla arkama bakmayacağım. Yüreğimin yanışı beni perişan etse de, seni affetmeyeceğim.

Bir insandan kendi isteğinle ayrılmana rağmen, kalbin nasıl bu kadar acıyabilir ki? Hasret sancısı bedenini bu kadar ele geçirmişken, birini istemediğini sana söyleyen beynin, belki de sana hiç iyilik yapmıyordur.

Duygusal Ayrılık Sözleri

Yokluğunla savaşmaya karar verdim ve sürekli kaybettim.

Sevmek kolay olabilir ama unutmak zor olacaktır.

Senin için bütün dünyayı karşıma alabilirdim. Sen ise sana gül bahçesi bile vaat edemeyen birini seçtin. Karşıma kendimi alıyorum şimdi.

Tek başıma sayılmam, ben ve umutsuz bir aşk vakam var.

Başımı öne eğip geziyorum. Suçlu hissettiğimden değil görülmeye değer bir şey olmadığından!

İnsanlar değişmeyeceklerini söylediklerinde yalan söylüyordur. Dönüşmek istemedikleri şeylere dönüşebilirler.

Bir gün gideceğini biliyorum, o yüzden biraz daha kal benimle.

Kendimden nefret etmemi sağladığın için teşekkür ederim.

Kendimi bir enkazın altında kalmış gibi hissediyorum ve kurtaracak kimse yok. Çaresizce sonumu bekliyorum.

Kimseyi kırmak istemiyorum. Bu sefer de kendimi paramparça buluyorum.

Sevdiğin birini kaybedersen, hayatın çok da önemli olmadığının farkına varırsın.

Sana ’gitme!’ demek isterdim ama yanımda kalmak istemediğini biliyorum. Kendimi düşünerek bencillik etmek yerine, seni düşünerek iyilik etmek istiyorum. Hiç değilse son defa, susarak hıçkıra hıçkıra.

Kalbimin kırıldığını belli etmek istemiyorum ama ellerimde can kırıkları var.

Sen varken her sabah güneş doğardı. Şimdi güneşi ilk gördüğüm zaman doğduğunu değil battığını hissediyorum.

Ben umutsuzluğu çoktan geçtim, geçilmeyecek yerlerde ölüyorum.

Kaderime boyun eğmeyi kabullenmem için senin söylediğin birkaç kırıcı söz yetti.

Ayrılığın bedelini sensiz kalarak ödüyorum. Sensizliğin bana verdiği acıyı hiçbir şeyle kıyaslayamıyorum. Ayrılık duyduğum en acı türkü oldu kulaklarımda.

Senle birlikteyken sensizlik nasıl bir şeydir diye hiç düşünmedim. Zamanında düşünmediğim için şimdi ne yapmam gerektiği hakkında hiçbir fikrim yok. Sen de yoksun.

Yokluğuna anlamlar yükledim, geri gelirsen anlamsız kalacaksın. Gelmemen daha iyi olacak.

Garantisini bulamayacağın bir mutluluk hayalini seçtin. Oysa sen benimle ne kadar güzeldin.

Hiç kimse senin gibi olmayacak, biliyorum. Çünkü kimse acıtamaz kalbimi senin yaptığın gibi.

Siz hiç, bir resme saatlerce bakarak ağladınız mı? Ben ağladım. Saatleri saymadan. Zaman sanki o an durmuş gibiydi. Sıkışıp kalmıştım, çıkmak da istemedim.

‘Sende bana ait bir ciğer vardı, ne oldu ona’ diyordu ya Mecnun… Mecnun’u dinliyorum ve ciğerlerim yok benim.

Sessiz kalıyorsam, çok sesli konuşarak seni kırmaktan korktuğum içindir.

Sen beni bıraktın ve gittin. Kıyamet gibi bir şey oldu sanki. Ne yaşadığımı ve ne yaşayacağımı kestiremiyorum.

Hüzünler buldum kendime biriktirebileceğim ve yokluğunun şiirine ekleyebileceğim.

Her gece sırılsıklam oldu mu gözyaşlarından yastığın hiç? Benim oldu. Her gece ıslak ıslak uyuyorum, yanımda yoksun.

Sevgimiz her şeye yeterdi, sevgimizle her şeyi yenebilirdik. Öyle söylüyordun. Ama gururunu yenmeyi başaramadın sen. En büyük yenilgimizi almış olduk bu hayatta. İlk ve son kez.

‘Keşke seni hiç tanımasaymış’ demeyi bile sana yakıştıramıyorum. Öyle çok içime işlemişsin ki…

Aylar, mevsimler ve seneler geçti. Senden hala bir haber yok. Yine de senden gelebilecek bir işaret arıyor gözlerim. Ne kadar beklenmesi gerekiyorsa beklerim. Bütün bir ömür mü? Az bile gelir. Seni göçeceğim yerlerde bile bekleyeceğim. Elbet buluşacağız benim hüznümde.

Sana verdiğim değeri kendime vermemişim. Bunu şimdi öğreniyorum. Sensizliğin sayesinde.

Sen olmadan ne çaydan ne sigaradan keyif alabiliyorum. Sen olmadan bırak keyif almayı, yaşamayı göz önüne alamıyorum.

Anlamlı Ayrılık Mesajı

Ayrılığın nerede pusu kurduğu bilinmez, vakti geldiğinde avına saldıracak bir kaplan gibi aniden fırlar yerinden. Bu öyle bir fırlamak ki sanırsın yaydan çıkan ok karşısındaki hedefi vurmadan düşecek ocağına, yakacak evini.

Kalbin ağırlığı nedir bilir misiniz? Kalbi yerinden sökülmüş bir adamım ve önceki halimden 250 gram eksiğim. Kalbim ayrılık kapıyı çaldıktan sonra onunla birlikte uzaklaştı bedenimden. İçimde atan, yaşamamı sağlayan, kan pompalayan ya da saat sesini andıran hiç bir şey kalmadı. Bakma yaşadığıma; dışarıdan diri, içeriden ölüyüm ben. Ruhum gökyüzündeki siyahta boğulurken, bedenim yeryüzünün mavilerine kaldı.

Aşktan korkan bir kadın düşünün karşınızda. Her erkekten kaçan, gırtlağına kadar ihanet dolan, bir günü acı çekmeden geçmeyen bir kadın. Yaşayıp yaşamadığı bilinmeyen, nefes alıyormuş ama vermiyormuş gibi düşünen, içi dolu dışından ise domuz düğümü gibi düğümlü olan bir kadından bahsediyorum. Ayrılık bünyeme uğradıktan sonra bedenimle birlikte bir yıkım içerisine girdim ve sen ayrılığı terkedip bana gelemedin. Gelme ziyanı yok; ben nasıl olsa aşka düşen biriyim, bir daha ölsem düşmem.

Aşkın ölümü ayrılıkmış meğer. Güzel biten hiç bir hikaye olmayacakmış bu hayatta. Her birine ayrılık uğrayacakmış; ister ölümle bitecekmiş aşklar, ister ağızdan çıkan bir vazgeçme sözüyle. Mutlu sonsuzluk diye bir şey yokmuş, mutsuz son varmış.

Eylülü’ü gelmiş ömrün diyor radyo bugün. Benimse içime çoktan oturdu kara kış. İn cin top oynuyor gönlümde. Tek kişilik tahtım vardı boş kaldı. Ayrılık aldı yerini ilkbaharın; aylardan Eylül, içimde Şubat soğuğu.

Yüreğimin üstüne sıcak zift döksen erimezdi böylesine. Keşke tırnaklarımı sökseydin ayrılalım diyeceğine. İliklerime kadar boş hissedeceğime, bir darağacına sığınırdı boynum. Ölmeden nefesimin biteceğini bilseydim kalkışmazdım aşk dediklerine.

Sen vicdanını kör kuyulara zincirlemiş bir katilsin. Önce aşık ettin sonra intihar süsü vererek kalbimin üstüne buz yağmurları serptin. Nefesimden önce durdu kalbim, saçlarımdan önce kırıldı hislerim. Ben hislerinden vurulmuş bir aşk delisiyim. Aşka secde edip ayrılığa amin demişim.

Her yeni günle daha çok kırıldı saçlarım, kalbim. En olmadık mevsimlerde birden kışa girdim. Dünyayla birlikte dondu benim içim; damarlarımda diken, gözlerimde yaş yetiştirdim. Ahdım olsun ki bu aşkın peşinden gitmeyeceğim.

Ayrılık sözleri yazımızın sonuna geldik. Ayrılık sonrasındaki üzgünlük için damar sözler yazımıza göz atabilirsiniz.

Paylaş:

5 yorum Yorum Yap

  1. Siktiret dünyanın kaderini kederini sevgilini ama olmuyor elllerin titriyor bir ateş basıyor ama sen beni sevmiyorsun be sevgili şimdi git fakat bidaha gelme…

  2. Gitsen de artık beni bağlamaz hani bi laf vardır ya kendi düşen ağlamaz…

    Terkedilmişler için??

YORUM YAPIN

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.